Wanneer er voor de zoveelste keer mensen aan de deur staan van een of andere firma wil ik iedere keer de deur toeslaan tegen hun neus. Wanneer mijn ma thuis is doet ze al helemaal niet open. Wanneer Fred open doen slaat hij het komende half uur een praatje. Wanneer mijn pa open doet en het lijkt interessant dan laat hij ze binnen. En deze keer heeft hij zich goed laten vangen.
Ik haat mensen die in mijn gezicht staan te liegen. Zeker over feiten zoals tarieven van Mobistar Versus Proximus.
“Oh, maar Mobistar heeft dat soort tarief niet hoor, dit is iets helemaal nieuws van Proximus.” Bah! Jammer als je niet weet als verkoper dat een van deze gezinsleden wel zeer goed op de hoogte is van de tarieven, promoties en deals van Mobistar. Maar omdat ik zelf niet actief deelnam aan het gesprek heb ik dan maar de hele tijd glimlacht. De glimlach die zegt ‘As if onozelaars’. Ik werd gek van hun gekakel. Toen ze hoorden dat we ADSL hebben wouden ze ons nog een voorstel doen. Vier maand gratis internet met 60 gig ruimte (ADSL Plus). We moesten enkel overschakelen, geen abonnement nemen en na de 4 maand konden we het afbellen. Let me be honest; ik vertrouw die zaakjes niet echt. Het klinkt allemaal mooi zeker dat van geen abonnement (as if).
Wat moet je dan doen? De gsm van die pipo’s vragen, kijken op de site van Belgacom dat ze je geen foefjes wijsmaken. Zorgen dat ze een papier tekenen waarop ze hun beloften schrijven, voor als het niet lijkt te kloppen. Ik zou dat zeker doen. Mijn pa niet. Die is nu niet alleen Proximus geworden (hoewel de hele familie Mobistar is en ik er heilig van overtuigd ben dat Mobistar net dat tikkeltje beter is) maar heeft een contract getekend voor ADSL Plus.
Wat blijkt gisteren dat onze limiet van 25 gig bijna op is. Er is geen sprake van 60 gig. Mijn pa stelt alles uit en wacht met bellen tot 20.00. Alles is dan toe, of course. Oplossing, Rebecca regelt het morgen wel.
Ik bel naar Belgacom en wat blijkt er deze morgen; geen ADSL plus zonder abonnement voor een heel jaar. Allee gij. Toch niet waar. Enfin de vriendelijk dame aan de telefoon raadt mij aan Generation te nemen (momenteel € 30 voor 50 gig, anders €40,75 wat zoveel is als we betalen voor ADSL Go (25 gig) ), aanlokkelijk. Maar ik besluit eerst alles op te zoeken en te bespreken met mijn mama. De dame vertelt mij dat we dan wel een dag zonder internet zullen zitten.
Nadat ik alles opgezocht had, had ik nog enkele vragen, vooral waar ik die pipo’s kan bereiken -alles om het leven van een andere zuur te maken. Een Waalse madam, niet zo vriendelijk, vertelt mij dat we een maand zonder internet zullen zitten als we veranderen. Que? Een maand? Daarnet was het een dag. Ik krijg het op mijn heupen. Ik vraag haar vriendelijk of ze eens wil opzoeken wie ons dat hier heeft wijsgemaakt. Natuurlijk, dat kan ze niet. Ik blijf kalm en gooi de telefoon toe.
Ik mail naar Belgacom, er wordt mij op voorhand gezegd dat dit zeker een dag duurt eer ze antwoorden. Rebecca mailt het volgende:
Ik verzoek u vriendelijk mij te vertellen wie er op 5 september, in Gavere in de Acaciastraat van proximus/ belgacom is rondgeweest. Ik hoop dat ik hier verder geen scene over hoef te maken. U kan dat opzoeken, u weet best wie die ronde heeft gedaan. Het is enorm vervelend wanneer ze mij als klant iets wijs maken wat achteraf helemaal niet waar blijkt te zijn. Ik heb een hekel aan mensen die liegen.
Eén minuut (wauw) later heb ik antwoord van Belgacom. Ik moet eens bellen naar de klantendienst van Proximus en dat zal ik ongetwijfeld doen als ons papa thuis is. Want het gaat enkel gratis met proximus simkaarten. Ik moet en zal die onozelaars bij hun kraag stekken. Ge kunt niet geloven hoe blij ik ben, dat ik deze laatse dagen nog een hobby heb. Die pipo’s vinden en de les spellen.
