Een domper op de vakantiekriebels

En daarmee bedoel ik wel de kriebels om op vakantie te gaan – niet het weer. Niet dat ik gedaan heb met werken en van de laatste dag goed weer geniet. Ik wil op reis, heel erg graag zelfs. Ik heb er de hele vakantie al zo naar uitgekeken (zelfs met irrationele vliegtuigangst) en nu valt alles in duigen.

Het zit namelijk zo in een. Beertje heeft zijn laatste herexamen de 26ste. Die dag vertrekken mijn ouders naar Bulgarije. Geen probleem op het eerste gezicht want ik was van plan om daarna op vakantie te vertrekken. Blijkt dat ik tot de vierde september in dit land moet blijven. Geen nood dacht ik, we kunnen daarna nog steeds op reis gaan. Toch als Artevelde niet voor de 22ste start. Dikke pech natuurlijk want Koalabeer moet hier de 10de en 11de aanwezig zijn én ook de 18de. Conclusie in september is er dus helemaal geen plaats voor een plezierreisje. En ik ben niet de persoon die evenveel geld wil verkwisten aan een drie-dagen-durende citytrip.

Dus wanneer kunnen wel nog? Als mijn ouders weg zijn maar ik mag mijn broer niet alleen laten van mijn ma en hij mag ook niet mee. Vooral dat laatste leek mij een goede oplossing (vond mijn broer ook) maar het mocht niet baten. I’m stuck. Bovendien ziet het er niet naar uit dat het hier binnenkort lekker warm gaat worden.

Wanneer had ik wel kunnen gaan? Na mijn laatste examen. Dat had helemaal geen probleem geweest. Ik had immers net als Beer 11 dagen om uit dit apenland weg te geraken. But we didn’t. Een fout die volgend jaar niet gemaakt zal worden.
Het enige lichtpuntje is dat ik natuurlijk wel veel geld gespaard heb. Want ik heb enkele dagen gewerkt (voor de grote vakantie) om extra geld bij te verdiennen. Dat betekent dus dat ik volgend jaar mij eens goed ga verwennen. Over winkelen moet ik niet klagen want ik heb; een nieuwe gsm, een witte broek, een korte broek, 5 t-shirts, 2 topjes, 2 paar nieuwe schoenen (binnenkort nog een paar), nieuwe handtas, een horloge, 2 nieuwe bikini’s, een supertoffe gilet (die Do ook heeft), nieuwe oorringen van de Avalon, nieuwe zonnebril en nog dingen ik ongetwijfeld vergeet.

Terwijl wij hier morgen terug van de regen kunnen genieten, zitten Jonas zijn papa, broer, tante, nonkel en neef lekker te genieten van het zonnetje waar wij vorig jaar geweest zijn. Maar dan wel in het hoofdhotel waar Stef ook gezeten heeft – de naam ontglipt me. Wij zaten in het nieuwe dochterhotel een boogscheut verder. Enfin ik wou dat ik mee was.

Deze avond komen onze Duitse vrienden. Nu ga ik zonnen met nog steeds mijn boek “Vuurzee”. De hond was toch niet dood zoals ik verwachtte.

Vergeet de 23 niet vrij te houden. Ik moet er dringend eens werk van maken.

Het vuur aan de schenen leggen.

Nederlands spreekwoord : “Iemand het vuur aan de schenen leggen”
= het iemand zeer moeilijk maken, zodat hij er zich niet meer uit zal weten te redden; het hem benauwd maken, hem in ‘t nauw brengen, …

Vandaag werd het op mijn werk iets te warm onder mijn voeten toen de “chef van het personeel” mij vroeg hoe lang ik nog bleef werken. Toen ik zei dat ik de 18de stop om dan vanaf de 22ste ander (beter betaald) werk te gaan doen antwoorde ze mij : “Ik ben diep telerutgesteld in u Rebecca”. En weg was.
De madammen waarmee ik samen werk – en die mij doodgraag hebben- waren er ook niet gelukkig mee maar begrepen wel dat een hoger loon zeer aanlokkelijk is. Ze zouden hetzelfde doen.

Ik wist dat Els – de chef- echt furieus was. Ik vond het zelfs erg dat ze teleurgesteld was want ze had aan iedereen verteld wat voor lief meisje is was en ik mijn werk goed ging doen. Na een hele dag er met de meeste druk over te praten verdwenen Marjan en Francine om half 5 allebei- naar Els natuurlijk.
Francine kwam terug en zei : ” Els is echt enorm kwaad.”
Rebecca : “Heh… tof.”
Marjan komt terug : ” Rebecca kom. Ge gaat nu met Els gaan praten en dan komt ge er wel uit. Maar ge moet voor 5 uur beslissen of ge hier blijft of niet. Blijft ge niet dan moet ge volgende week ook niet komen.

Met een duwtje -lees: letterlijk grote duw van Marjan- ben ik het kantoor van Els binnen gegaan. En om een lang verhaal kort te maken. Ik blijf, zodat ik ook volgend jaar kan blijven en omdat daar andere voordelen aan verbonden zijn. Maar enkel voor mij, omdat ze mij toch graag heeft. Het moet blijkbaar echt zo zijn want de andere die mij heeft wijs gemaakt dat er niet veel werk was vliegt buiten.

Heb ik geluk gehad.. pfew.
Plus ik krijg een kado’tje van Marjan.. Wii!

Morgen BBQ bij de nonkel, maar eerst naar Gent -alweer – achter Beertje zijn 2-jaar-samen-zijn beloning en de mijne. Maar ook bikini, misschien gsm, ondergoed, en zoveel meer.

Girls just wanna have fun…

*neuriet mee*

Zaterdagochtend was ik om 6 uur wakker, ongetwijfeld omdat mijn hele lichaam het voelde kriebelen om te gaan winkelen met mijn bompa. De hele week was ik erg moe van het werken maar de ochtend dat ik lekker kan blijven soezen in mijn bed gaat er altijd iets verkeerd. Deze keer is de schuldige niemand minder dan mijn brein.

Ondertussen ben ik al heel wat stukken rijker (Ja, amai Wout). Ik had al een korte broek en lange jeans gekregen van mama. Daarbij komt dan nog een lila T-shirt, paars topje en paarse sandaaltjes. Van Bompa heb ik (allemaal in de ZARA) twee T-shirts gekregen en mooie stilleto’s. Van zijn vriendin een prachtige witte broek uit de WE. Zelf heb ik me getrakteerd op een nieuwe handtas en een zonnebril.
Op het einde van de maand komt er wel een foto van al het nieuwe. Want ik sta geboekt om iedere zaterdag te gaan winkelen. Spijtig genoeg zijn de twee volgende alweer in Gent. Met de meisjes ga ik naar Waasland.

Nu nog de gsm… Ik blijf er maar over piekeren. Ongezond en ik word er gek van. Beertje trouwens ook, die kan mijn gezaag en gepieker niet meer aanhoren. Met iedere gsm is er wel iets niet in orde. Koop ik dan toch de newly released Z770i of de roze W580i waar er blijkbaar toch wat problemen met zijn? Het andere probleem is, is dat ik niets anders wil den een SE. Ik wil design vanbuiten -dat hebben de meeste gsm’s- maar design van binnen, zoals software – daar kan enkel Nokia met concurreren.
Wat zouden jullie doen na het lezen van deze reviews? Want nu ik gezien heb dat ook de gsm’s meedoen aan de koopjes moet ik er wel een deze maand kopen.

Binnen 9 dagen zijn Beer en ik toe aan de 2 jaar…