Winkelen

Onlangs was het welletjes geweest. Het was verschrikkelijk warm en drukkend. Er was veel te veel volk. De winkels zagen eruit als vuilnishopen. De airco’s werkten niet naar behoren. De kassa’s waren overbevolkt door koopjesjagers, waardoor je dingen laat hangen om het je aan de moed ontbreekt.

Ik was het beu na een paar uur ondanks dat ik een nieuwe mooie sjaal heb. Gekocht -euh  zeg maar gekregen- bij een of ander Indish vrouwtje (het was daar ook markt) en dan heb ik dankzij mijn tante nog een mooi bloesje gevonden. Het was voor haar maar het ging haar niet en ik stak het dan maar aan en heb mama kunnen overtuigen.

Benieuwd of ik donderdag met Stef en Do het wel ga aankunnen. Anders moeten we maar veel terassjes doen? Het zal zo warm zijn, ik winkel liever in de regen. Minder volk en koeler.

Ik geniet nog altijd na van mijn uitslag, mijn stagelector Informatica deed nog een scheptje bovenop mijn alreeds gestegen ego waardoor ik mij enkel beter voelde. Jammer genoeg denkt hij wel dat ik mijn top prestatie nog moet neerzetten. Ik kan er gelukkig nu wel de hele zomer over filosoferen hoe ik dat ga doen. Die Engels zijn gelukkig wel al overtuigd aangezien ik een 15 voor stage kreeg. Hoeveel kunnen er dat zeggen?

Bovendien zal ik proberen mijn collega’s van Informatica uit hun dip te halen door ze te helpen slagen met onder andere php, vb.net en Access. Hoewel dat allemaal op eigen risico is, vind ik. Er zijn mensen die er meer van weten. Ik mag er niet aan denken dat ze dan terug buizen door mijn schuld.

Volgend jaar mag ik sowieso al een weekje les geven aan Artevelde. Als ik misschien op mijn examens nog een puntje of twee meer haal kan ik daar blijven werken. Maar dan zal mijn stage buiterngewoon goed moeten zijn

Binnenkort zijn hij en ik 3 jaar samen.

Oh, moest iemand een mooie vliegreis zien van rond de € 600 euro, all inclusive mag je mij dat altijd doormailen. Wel voor deze maand het liefst, september zouden we nog naar centerparks willen gaan.

Vurige liefde

Het begon allemaal in de kleuterklas. Ik was toen al jaloers op klasgenootjes die  nagellak mochten gebruiken. Mijn mama vertelde me telkens weer dat ik er te jong voor was. Maar luisteren is nooit echt een van mijn sterke capaciteiten geweest.

Zo nam ik vaak mijn mama haar roze labello mee naar school en smeerde zoveel lagen op mijn mond totdat het er uitzag alsof ik roze lippenstift op had. Of zo had ik een vriendin die soms stiekem nagellak meenam naar school, ik was altijd de eerste om mijn nagels onder handen te laten nemen.

In het lager moet ik mijn moeder de oren van haar hoofd gezaagd hebben als het aankwam op nagellak. In het vierde mocht ik dan eindelijk mijn teennagels lakken en een jaartje later mijn nagels. Sindsdien hebben mijn nagels nooit meer het daglicht gezien (bij wijze van spreken). Mijn teennagels, dat interesseert me niet omdat iedere week te herdoen.

Maar in het middelbaar kwam er een andere drang naarboven. Make-up. Ik verlangde daar zo hard naar dat ik in het vierde middelbaar er soms veel te geschminkt bijliep. Vooral mijn ogen dan. Lipstift en blush dat hoef(de) ik niet.

Tegenwoordig heb ik mijn draai gevonden en is het iets eenvoudiger geworden. Zwarte eyeliner, mascara, rode nagellak. Soms ook foundation, zeker als ik puistjes heb. De kerstboom look is enkel nog voor op nieuwjaar.

Geheime liefde

De liefde voor de auto. Die knusse warm plek (of die plek met die frisse bries) waar je de muziek loeihard kan zetten en ongestoord kan meezingen. Daarvoor alleen al wou ik mijn rijbewijs halen.

Gelukkig heeft mijn koekendoos geen oren.