De Ijs Prinses°°°

Vanaf morgen stappen we in het 3de seizoen. Vandaag zijn Jonas en ik -even rekenen- 730 dagen samen. Vanavond drinken we daar alvast een glaasje champagne op. Pas vrijdag gaan we uit eten met ons tweetjes om onszelf nogmaals te belonen. Er gaat niets boven jezelf (te laten) verwennen.

Ik heb vandaag gedacht dat als het ooit uit is, ik hier wel heel veel blogposts ga moeten deleleten. Noem maar een post waar het niet over Beertje gaat. Beertje, Beertje, Beertje. Alles gaat om mijn Beertje. Niet dat ik mij daar aan stoor, alles behalve. Ik heb mijn Beertje zo ongelofelijk graag met zijn gebreken… Hij kan soms zo lief zijn.

Wat ook grappig is, is dat we samen werken en niemand weet dat wij een koppel zijn. Maar Marjan -collega- blijft mij er maar over uitvragen… Ze moest eens weten.

Momenteel nog altijd gelukkig met mijn calorietellende gsm. Ook al wou ik geen schuiver want dat zijn de slechtste gsm’s die je kan vinden op de markt. Scherm valt makkelijk uit na een jaar, stevigheid moet je ook niet verwachten.

Waarom ben ik niet verrast dat Yves’ke zijn ontslag heeft ingediend?

Morgen moet ik niet gaan werken, de vrachtwagen komt maar donderdag toe. Als hij al door de douene geraakt op tijd. Och ja beter nu een dagje niet en mijn feestdag wel krijgen.

Update 16 – 07 :

Wat mij enorm verrast is het verschil tussen mij en mijn broer als het op “liefde” aankomt. Mijn broer is van de eerste minuut tot over zijn oren verliefd. Ook al kent hij het meisje is kwestie enkel van Netlog en heeft hij ze nog nooit gesproken. Frederick kan ongelofelijk zuchten en puffen als het meisje het niet ziet zitten terwijl hij denkt dat hij de ware – voor de zoveelste keer – gevonden heeft. Ik gebruik het woord “de ware” omdat hij er zelf zo naar verwijst.

Ik aan de andere kant ben eerder “koud” en afwachtend. Nuchter is misschien een betere omschrijving. In het begin wou ik niet zien dat Beertje verliefd was op mij. Daarna vroeg ik mij af of hij het wel meende. Dáárna benik nog een kleine twee maand afwachtend geweest, dat terwijl we al een relatie hadden. Eerlijk gezegd denk ik dat ik maar vanaf de derde maand echt besefte met wat ik bezig was en dat Koala mij echt graag zag. Tegen die tijd kon ik mijn vlinders in mijn buik niet meer tegenhouden. (Gelukkig maar!)
En waarom ben ik zo? I don’t want to get hurt. Ik wou alles onder controle houden, ik wou niet na een maand depressief zitten doen omdat het uit was. Alles moest rustig en gecontroleerd gaan -impossibleof course.

Ik ben echt wel blij met mijn Beertje… Op naar de drie jaar!