Het vuur aan de schenen leggen.

Nederlands spreekwoord : “Iemand het vuur aan de schenen leggen”
= het iemand zeer moeilijk maken, zodat hij er zich niet meer uit zal weten te redden; het hem benauwd maken, hem in ‘t nauw brengen, …

Vandaag werd het op mijn werk iets te warm onder mijn voeten toen de “chef van het personeel” mij vroeg hoe lang ik nog bleef werken. Toen ik zei dat ik de 18de stop om dan vanaf de 22ste ander (beter betaald) werk te gaan doen antwoorde ze mij : “Ik ben diep telerutgesteld in u Rebecca”. En weg was.
De madammen waarmee ik samen werk - en die mij doodgraag hebben- waren er ook niet gelukkig mee maar begrepen wel dat een hoger loon zeer aanlokkelijk is. Ze zouden hetzelfde doen.

Ik wist dat Els - de chef- echt furieus was. Ik vond het zelfs erg dat ze teleurgesteld was want ze had aan iedereen verteld wat voor lief meisje is was en ik mijn werk goed ging doen. Na een hele dag er met de meeste druk over te praten verdwenen Marjan en Francine om half 5 allebei- naar Els natuurlijk.
Francine kwam terug en zei : ” Els is echt enorm kwaad.”
Rebecca : “Heh… tof.”
Marjan komt terug : ” Rebecca kom. Ge gaat nu met Els gaan praten en dan komt ge er wel uit. Maar ge moet voor 5 uur beslissen of ge hier blijft of niet. Blijft ge niet dan moet ge volgende week ook niet komen.

Met een duwtje -lees: letterlijk grote duw van Marjan- ben ik het kantoor van Els binnen gegaan. En om een lang verhaal kort te maken. Ik blijf, zodat ik ook volgend jaar kan blijven en omdat daar andere voordelen aan verbonden zijn. Maar enkel voor mij, omdat ze mij toch graag heeft. Het moet blijkbaar echt zo zijn want de andere die mij heeft wijs gemaakt dat er niet veel werk was vliegt buiten.

Heb ik geluk gehad.. pfew.
Plus ik krijg een kado’tje van Marjan.. Wii!

Morgen BBQ bij de nonkel, maar eerst naar Gent -alweer - achter Beertje zijn 2-jaar-samen-zijn beloning en de mijne. Maar ook bikini, misschien gsm, ondergoed, en zoveel meer.