“Ik heb mijn roeping gemist.”

Jij ook?

Onlangs stond in een email van Beertje dat hij zijn ultieme roeping wel gemist had. Garagist zijn. Je weet het of niet maar dat Beertje is helemaal gek van auto’s. Soms komt er ook niets anders uit of voelt hij zich persoonlijk beledigd als ik er niet in slag het juist merk aan de auto te koppelen. Ik qoute :

“kvoel mij daar echt zo goed, volgens mij heb ik mijn roeping gemist… garagist worden!:p
alléja, toch in die BMW garage:p (in de garage waar ik met mijn auto ga is iets anders!;) )”

En toen ben ikzelf ook even blijven stilstaan bij het onderwerp. Momenteel doe ik mijn opleiding wel heel graag maar het allerliefst zou ik mij toch bezig houden met kleren ontwerpen of met make-up. Dat zou echt een roeping zijn. Maar stiekem hoop ik dat als ik later lesgeef avondonderwijs naai en snit ofzo kan volgen! Zodat ik eindelijk mijn eigen creatie kan maken die stevig genoeg zijn om te dragen. Want een paar lappen aan elkaar naaien dat kan ieder klein kind natuurlijk. En het lijkt ook makkelijker dan het waarschijnlijk is.

Vandaag ben ik trouwens om Marieke haar fabulous cadeau geweest. Als ze het niet wil dan zal ik het wel gebruiken. En ik heb beenverwarmers voor boven mijn enkellaarsjes die ook zo <3 zijn. Spijtig hadden ze geen grijze beenverwarmers dus ben ik voor zwart moeten gaan. Wit wordt zo snel vuil.

Gisteren een dagje uitgewaaid aan de zee met de familie De Tier. Mijn Koala zijn ouders en zijn mama haar zus ( tante Ria en nonkel Eddy) , man en kind (Nils). Het was leuk, het was zelfs warm aan de zee. We zijn trouwens eventjes gaan inkelen, niet dat ik iets gekocht heb… Buidelbeer zijn mama heeft betaald. En dat vond ik natuurlijk héél erg leuk, lief en fantastisch! Op die manier kan mijn mama dan toch niet boos zijn op mij. Maar nu kan ik het niet verhelpen mij toch een beetje schuldig te voelen…