Workin’ 9 to 5

I wish. Ik klop meestal een uurtje meer per dag, acht uur per dag. Enfin ze hebben mij bij duror goed liggen gehad. Ik moest dus mijn job bij de Post opzeggen om daar mijn 23 dagen uit te doen. Blijkt dinsdag plotseling dat de vrachtwagen vast staat. Op het eerste zicht, geen probleem want dat betekent dagje vrij. Natuurlijk kwam die vracht woensdag niet toe, donderdag ook niet en vrijdag al helemaal niet. Conclusie ik zit eigenlijk sowieso van woensdag tot nu woensdag thuis. Gelukkig hebben de meeste interimbureau’s altijd werk voor mij en kon ik vrijdag toch een dagje inhalen. Volgend jaar ga ik waarschijnlijk gewoon 23 dagen bij de post gaan werken. Verdient zeer goed.
Ondertussen heb ik ook nog een andere job weten strikken voor 5 zaterdagen als demonstratrice in de Makro voor camera’s en printers van HP. Het enige dat ik nog moet doen is op de briefing raken. Moeilijk aangezien ik woensdag middag ongetwijfeld zal moeten werken… Als ik het heb kom mij eens bezoeken?

Vrijdag lekker gaan eten met Beertje - die een bloempot omvergereden heeft ook al stond ik tekens te doen. In de Rembrandt in Horebeke. Hoewel ik weet dat ze daar geen kleine porties hanteren… heb ik mij toch laten verleiden door de warme appeltaart met vanilleijs. Dat terwijl ik al heel mijn hoofdschotel met super-de-luxe-overheerlijke scampi diabolique opgegeten had. Als je ziet wat je voor € 5 krijgt… Het was veel te veel dus…

Zaterdag met An naar het stad geweest en natuurlijk heb ik weer dingen gekocht. Het blijft zich maar opstapelen, hoewel er steeds meer en meer dingen uit mijn kast verdwijnen. I’m done with them.
Morgen en een maand en ik ben twintig. Nog steeds not very happy about it. En mijn gsm en ik, wel I’m starting to like her. She’s wonderful.

Seizoensfinale 2 (l) -episodes XXIV

Vanaf morgen stappen we in het 3de seizoen. Vandaag zijn Jonas en ik -even rekenen- 730 dagen samen. Vanavond drinken we daar alvast een glaasje champagne op. Pas vrijdag gaan we uit eten met ons tweetjes om onszelf nogmaals te belonen. Er gaat niets boven jezelf (te laten) verwennen.

Ik heb vandaag gedacht dat als het ooit uit is, ik hier wel heel veel blogposts ga moeten deleleten. Noem maar een post waar het niet over Beertje gaat. Beertje, Beertje, Beertje. Alles gaat om mijn Beertje. Niet dat ik mij daar aan stoor, alles behalve. Ik heb mijn Beertje zo ongelofelijk graag met zijn gebreken… Hij kan soms zo lief zijn.

Wat ook grappig is, is dat we samen werken en niemand weet dat wij een koppel zijn. Maar Marjan -collega- blijft mij er maar over uitvragen… Ze moest eens weten.

Momenteel nog altijd gelukkig met mijn calorietellende gsm. Ook al wou ik geen schuiver want dat zijn de slechtste gsm’s die je kan vinden op de markt. Scherm valt makkelijk uit na een jaar, stevigheid moet je ook niet verwachten.

Waarom ben ik niet verrast dat Yves’ke zijn ontslag heeft ingediend?

Morgen moet ik niet gaan werken, de vrachtwagen komt maar donderdag toe. Als hij al door de douene geraakt op tijd. Och ja beter nu een dagje niet en mijn feestdag wel krijgen.

(l) - pt XXIII

Dit is de voorlaatste dag van onze 23ste maand. Deze dinsdag die komt, kijken Beertje en ik al twee volle jaren op elkaars gezicht. Blijkbaar zijn we het nog steeds niet beu en kunnen we de capriolen van elkaar best wel verdragen. Meer nostalgie komt in de volgde (l)iefdes episode.

Als cadeau hebben we elkaar een horloge gekocht. Toevallig alletwee van Fossil en ik ben zowel met de mijne als met die van de Koala in de wolken - Ik vind hem niet in het marine, dus hier is hetzelfde horloge met de zilveren achtergrond. Alleen moet ik nu terug leren om op mijn horloge te kijken in plaats van mijn gsm boven te halen. Als ik dan toch het uur wil aflezen ben ik te veel afgeleid door de steentjes dus… oefenen geblazen.

Zoals in de vorige post vermeld staat. Ik heb mij laten pushen door Koalabeer -goddank natuurlijk- en de roze W 580i gekocht. Geen idee wat ik er moet van denken. Ik heb hem nog maar 2 dagen. Wat ik al ondervonden heb is dat mijn snelknop naar mijn camera niet werk - tenzij ik hem verkeerd hanteer. Geen nood ik ging volgende week zaterdag sowieso terug naar Gent. Van haarscheuren in mijn toetsen zou ik geen last mogen hebben aangezien het de nieuwe generatie is maar ik ben nog niet helemaal overtuigd. Oogt mooi, is snel, haarscherp beeld, fantastisch geluid, telt mijn stappen, heeft zeer leuke hebbedingetjes maar is dit echt de telefoon die 2 jaar gaat meegaan? Let’s hope so. Ik ben nog heel erg kritisch tegenover mijn nieuw speeltje. We zijn nog geen vrienden. Met het horloge ben ik dat ondertussen wel!

Gisteren was redelijk druk; winkelen, BBQ en dan naar Wout. Hij zit daat wel tof en mooi. Ik ben maar eventjes binnen gesprongen om hallo te zeggen en iets te drinken of course. Er was daar buiten mij geen enkel ander echt meisje, maar wel veel bijna-meisjes. Enfin ge weet wel. Dom was na Jonas de meest mannelijke aanwezige.